Пехчево – мал по големина, но бескрајно голем во душа. Град сместен во источниот дел на Македонија, во областа Малешевија. Околу 20% од територијата на општината се обработливи површини, а останатиот дел се пасишта, шуми и необработливо земјиште. Пехчево лежи на 1.000 метри надморска височина и по Крушево е вториот највисок град во Македонија.
Историјата на Пехчево е богата и бурна. Уште во 14 век населението се занимавало со експлоатација на железна руда од Буковик. Во отоманскиот период градот прераснал во административно средиште на целата Малешевија. Тогаш биле изградени саат-кула, управна зграда, аптека и други објекти. За време на Првата светска војна, многу од овие градби биле уништени, а градот изгубил голем број жители.
За време на српската окупација (1912–1941), Пехчево и неговото население биле изложени на силен притисок. Многу локални дејци биле ликвидирани, затворани и измачувани, но духот на градот не бил скршен.
Традицијата во Пехчево е жив начин на живот. Секоја слава, Илинден или собир претставува прослава на идентитетот. Во градот се организираат културни настани како:
Главни стопански гранки се лесната индустрија, земјоделството и сточарството. Во Пехчево работат фабрики како „БОМЕКС Рефрактори“ и „ФАГУС“. Општината е позната по чистата животна средина и потенцијалите за развој на туризмот и производство на здрава храна.
Малешевската трпеза е богата и вкусна – свежо сирење, домашен леб, јагнешко месо, питa со праз или блитва, шумски плодови и традиционални зимници. Секој залак ја носи љубовта на домаќинките и духот на регионот.
Ако си пораснал со звукот на дождот врз калдрмата, со мирисот на борот од Малешевија и со гласот на баба што те вика на вечера – тогаш знаеш дека Пехчево секогаш ќе биде во тебе, каде и да си.
